Als u dit niet kan lezen, gebruik Google Translate

Ik heb nu voor heel wat tijd niet in Nederlands geschrefen en ik dacht dat het wel tijd was om dat te doen. Ik hoop dat mij Nederlands goed genoeg is voor iedereen te verstaan en ook goed genoeg geschrefen zo dat “Google Translate” het makelik kan vertalen. Als worden niet goed vertalt zijn, dan heb ik ze vast misgeschrefen. Ik weet niet zo ontzetend veel Nederlandse worden zo dit zal mischien niet en spanend blog zijn! Sorry!

Rebecca had een heel goede resumen van ons kleine vakantie zo ik zal niet veel bij scrijfen. Wij warren in een heel boel leuke plekken- volcanen, leuken staden, parken met dieren, en stranden (Nicaragua is bekend als “de land van meeren en volcaanen” zo wij hadden die twee plaatse vooral moeten zien!). Het was een heel leuken variatie. De heel vakantie was ontzetend leuk maar ik denk dat mij favoriet plaats was de volcaan in Masaya die steets actief is. Deze volcaan is in de midden van en vrij groot nationale park waar wij bijna vier uuren hebben geloopen, dieren gezien, en gas van de volcaan ingehaald (dar was en bord waar op geschrefen was: als de gasen ziek maken, moet u verder van de volcaan blijfen). De park was heel interesante en het was de eerste volcaan dat ik ooit heb gezien- die hebben wij niet in Canada! Daar zijn een paar andere bekende volcaanen in Nicaragua (een vlak bij Granada en anderen dichter bij Estelí) die ik nog wil zien voor dat ik thuis gaat.

Rebecca ging zaterdag morgen (heel vroeg) weg en daar na naam ik de bus naar Estelí. De bus stopde net voor de hotel (die net over de snelweg van de vliegveld was... dit was heel makelik voor Rebecca en ik om naar de vliegveld te gaan maar was ook en beetje eng want de snelweg hier is vrij druk en mensen rijen heel snel, zonder aandacht aan de andere mensen op het weg (met of zonder autos). Voorige week in Estelí (de provincie, niet de stad), waaren daar 12 mensen overleeden in diverse auto ongelukken. Dit week hebben de politie een “veilig rijen” programa gebegonnen). Ik had geluk want de eerste bus die stopde was en “express” bus die in minder als twee uur in Estelí was. Maar ik had niet zo veel geluk want de bus was vul en ik had voor heel wat tijd mij groote tas op mijn knie moeten zetten. Als ik niet meer kan lopen naar 6 maanden hier, zal ik de bussen kwalik houden. De stoelen zijn te dicht bij alkaar, ik moet afentoe mij zware tas op me beenen houden, en ze rijden te snel en te gek om optestaan. Ik mis de treinen in Nederland!

Toen ik terug in Estelí was, bracht ik mijn tas naar mijn nieuwe huis, waar ik met twee andere mensen zal wonen (een is en kennis van klas en de andere is de dochter van mij leerard in Saskatoon). Ons huis is heel grote en kwam met bedden, stoelen, tafels, en keuken die klar is om te kooken. Daar zijn twee slaapkamers (ik heb mijn eigen!), een kamer met bureau en printer, een enorme keuken, en wonkamer die steets groter is, en een gezelling patio buiten. De huis is zo groot en open dat wij denken dat het mischien en restaurant vroeger was (de oven heft ook ses plekken om te kooken en dat is niet normaal voor een huis!). Wij hebben ook veel geluk want drie keer in de week komt een mevrouw die ons helpt met kooken, poetsen (de stof komt hier heel, heel snel), en kleeren wassen (ik wil haar niet mijn ondergoed geefen zo ik kan nog steets oefenen met mij kleeren te wassen!). Zonder Doña Carmen (ik noem haar ook Mevrouw Timmermans of Fran), zouw dit huis heel, heel snel stinken en veul zijn!

Zo, dat is it! Deze week (of deze vier dagen) waaren vrij rustig en ik heb gewoon rustig een nieuwe routine begonnen. Ik hoop dat mij Nederlands goed was! En voor Mama zal ik elke Blog mij Yahtzee score schrijfen. Naar vier dagen met de spel heb ik 426. Nog geen 620...

Groetjes!